vrijdag 5 juni 2015

En toen vlogen de weken voorbij

Vandaag is onze kleine man 13 weekjes oud en morgen viert hij zijn 3e vermaandag. De tijd is gewoon voorbij gevlogen zonder het goed en wel te beseffen. Nog een weekje te gaan en dan mag, of liever moet, ik terug aan de slag.

Het moment van afscheid nemen van weken ongestoord samen zijn en genieten van Seppe komt dichterbij en hiermee ook het afscheid nemen van borstvoeding geven. Ik ben heel blij dat ik borstvoeding heb kunnen geven en ik ben ervan overtuigd dat ons ventje, die toch maar kleintjes was toen hij geboren werd (46,5cm en 2kilo770), nooit zo sterk en snel had kunnen groeien en aankomen met alleen maar flesjesmelk. Van ver onder het gemiddelde op de gewichtscurve is Seppe op 13 weken al een eindje boven het gemiddelde uitgekomen met 6kilo380 op de teller en 60cm.

Hoewel ik heel blij ben dat ik borstvoeding heb gegeven gedurende al die tijd, ben ik ook geen "die hard"-bvmama die het maanden en maanden aan een stuk volhoudt. Uiteraard is dit een heel persoonlijke keuze. Een van mijn beste vriendinnen heeft vanaf dag 1 voor flesjes gekozen en ik ken mensen die bijna een volledig jaar borstvoeding geven. In de 13 weken moederschap heb ik al één grote ontdekking gedaan: "Volg je buikgevoel mama's!"

Net zoals alle eerste-keer-mama's heb ik zeker en vast ook mijn twijfels en dan kan wat goede raad me zeker en vast op mijn gemak stellen. Soms laat ik me iets teveel leiden door de raadgevingen van K&G, internetfora en de opvoedingsboeken (op momenten tot grote frustratie van mijn partner). Maar naargelang van tijd voel ik me steeds zelfzekerder. Ik kan ook altijd terugvallen op twee fantastische vroedvrouwen die hier aan huis komen als ik ze nodig heb.

We hebben een vrolijk kereltje in huis die elke dag iets nieuws lijkt te kunnen. Elke dag kan ik uren naar hem zitten kijken en zo versteld staan van dat kleine wondertje. Het zal nog een week worden van elke minuut genieten, maar ook een week van loslaten. De laatste borstvoeding die ik geef moet stilletjes worden afgebouwd, Seppe zal voor een wendagje bij Moeke Griet gaan, een laatste weekje zonder stress,...

vrijdag 29 mei 2015

Babyborrel, wensboom, dessert table, candy shop ... een ideale mix!

De voorbije weken zijn voorbij gevlogen! Bijna elke minuut spendeer ik met onze kleine man en tussendoor moest ik ook nog eens de laatste voorbereidingen treffen voor de babyborrel van vorige zaterdag.

Na maanden kon ik mijn naaimachine nog eens boven halen om een vlaggenlijn te maken. Aangezien op onze geboortekaartjes een girafje stond, besloot ik het giraffenpaneel van Bambiblauw te gebruiken. Lekker toepasselijk! En wat voelde het heerlijk om nog eens iets van de naaimachine te laten rollen. Dat smaakt naar meer!
Mijn eerste idee was om het volledige dessertenbuffet zelf te maken. Vanaf het ogenblik dat ik bevallen was, werd me meer dan duidelijk dat dit totaal niet realistisch was. Ik besloot om enkel mijn succesrecept voor cupcakes te maken en koekjes in de vorm van girafjes en papflesje. Deze zouden een plaatsje krijgen bij de "candy shop".


Ja, u leest het goed. Naast het dessertenbuffet gebruikte ik ook een tafeltje om een heuse candy shop voor de kindjes in te richten. Lekker dicht bij het schuifraam én het springkasteel. Uiteraard werd mijn idee ontzettend gesmaakt...en dit door jong en oud.
Voor het dessertenbuffet kon ik rekenen op mijn mama die lekkere chocomousse en rijstpap maakte. Samen met de cupcakes en het lekkers van bij de bakker, mochten we best trots zijn op onze dessert table.

Het zaaltje dat we gehuurd hadden voor de babyborrel kon wel wat aankleding krijgen. Ik maakte optimaal gebruik van  de hanglampen om overal lampionnen op te hangen. Instant gezelligheid!

Naast de doopsuikertjes, plaatste ik een wensboom waar alle genodigden een wensje konden nalaten voor onze kleine Seppe. Heel leuk om dit alles na het feest te kunnen lezen. De wensboom heeft ondertussen een mooi plekje in ons huis gekregen.


Het werd een drukke en gezellige namiddag, samen met vrienden en familie, waar we toch even van op onze positieven moesten komen. Dat is net op tijd gelukt voor het doopfeest dat nu zondag op de agenda staat.

maandag 4 mei 2015

Tartaar van zalm met avocado en komkommer

Vorige week maakte ik een makkelijk, gezond en zeer smakelijk receptje klaar: tartaar van zalm met avocado en komkommer.

Ingrediënten:
  • 200 g verse zalmfilets
  • 200 g gerookte zalm
  • 1⁄2 komkommer
  • 1⁄2 rijpe avocado
  • 10 g verse bieslook
  • 1⁄2 limoenof citroen
  • 1 bakje tuinkers
  • peper
  • 2 lente-uitjes
  • 4 pitabroodjes
Bereiding:
  • Snij het grijzige randje van de zalm. Gebruik daarvoor een scherp keukenmes. Snij de filet doormidden, zodat je twee dikke plakken zalm krijgt. Snij deze helften vervolgens eerst in repen van zo’n centimeter breed, en vervolgens in fijne blokjes. Bewaar een deel van de structuur van de vis, zodat het geen zalmpuree wordt.
  • Doe precies hetzelfde met het stuk gerookte zalm. Doe deze stukjes gerookte zalm in een mengschaal, samen met de verse zalm.
  • Snij de avocado middendoor en verwijder de dikke pit. Schil de vrucht en verdeel ze in kwarten. Snij elk kwartje avocado in dunne plakjes en vervolgens in blokjes en voeg de avocadostukjes bij de zalm.
  • Verwijder het buitenste blad van de lenteuitjes en snipper ze in hele fijne ringen.
  • Schil de komkommer met een dunschiller. Verwijder de vochtige zaadlijsten van de vrucht en snij het vruchtvlees in piepkleine stukjes.
  • Snipper de bieslook zeer fijn. Voeg ze toe aan de andere versneden ingrediënten.
  • Voeg wat peper van de molen toe.
  • Rol de limoen even over je werkblad, terwijl je de vrucht aandrukt. Zo zal het sap er makkelijker uitgeperst kunnen worden. Halveer de limoen en voeg het sap toe aan de zalmmengeling.
  • Meng alles met de nodige voorzichtigheid.
  • Verhit een grillpan op een hoog vuur. Neem de tijd om de pan gloeiend heet te laten worden.
  • Plaats een dresseerring op het bord en vul deze met de zalmtartaar. Druk de mengeling voorzichtig aan met de bolle kant van een lepel. Neem de dresseerring voorzichtig weg en leg een toefje tuinkers op de portie tartaar.
  • Leg de pitabroodjes kort in de grillpan, zodat ze even opwarmen en aan de beide zijden een grillpatroon krijgen. Scheur elk broodje in 3 of 4 stukken en serveer ze bij de zalmtartaar.

Smakelijk!

woensdag 22 april 2015

Nutella-cupcakes

Dit weekend kwamen 4 vriendinnen onze kleine Seppe bewonderen. Aangezien onze kleine man al iets langer zelfstanding in zijn parkje kan liggen en op zondag ook "het lief" hem een beetje kan knuffelen indien hij troost nodig heeft, zag ik mijn kans schoon om nog eens te bakken.

Ik besloot mijn meest populaire cupcake-recept nog eens te maken: vanillecupcakes met lemoncurd en meringue. Maar ik had, na weken van rust voor mijn oven, honger om ook een nieuwe cupcake te maken: een Nutella-cupcake.

De wederhelft juichte dit plan alleen maar toe aangezien de potten choco hier niet snel genoeg kunnen aangekocht worden (en dat zijn dan al de grote potten van 825g, om maar aan te tonen dat ik een echte Nutella-fan in huis heb).
Ingrediënten (voor 12 cupcakes):
  • 3 eieren
  • 250 g suiker
  • 1 tl vanille-extract
  • 100 g boter
  • 100 ml melk
  • 350 g bloem
  • 1 tl bakpoeder 
  • 1 el cacaopoeder
  • 1 snufje zout
  • zeste en sap van 1 citroen
  • 250 g Nutella
Bereiding:
  • Verwarm de oven op 175°C.
  • Klop de eieren, suiker en het vanille-extract tot een wit en luchtig mengsel
  • Smelt de boter en voeg hierbij de melk toe. Meng met het eiermengsel.
  • Meng de bloem, bakpoeder, cacaopoeder en zout door elkaar en spatel het voorzichtig door het luchtige eiermengsel.
  • Meng de zeste en het citroensap door het cupcakemengsel.
  • Vul de cupcakepapiertjes voor tweederde met beslag en bak 20 minuutjes in de voorverwarmde oven. 
  • Nadat de cupcakes zijn afgekoeld, kan je ze besmeren met Nutella en er als decoratie snoeppareltjes of chocoladepareltjes over strooien. 
  
En zo kon ik nog een supersmakelijke taartplateau op tafel toveren! Smullen!

zaterdag 18 april 2015

Spaghetti alla Carbonara met erwtjes & broccoli

Na mij zes weken volledig te focussen op het nieuwe leven bij ons in huis en het herstellen van de zwangerschap en bevalling, begint het opnieuw te kriebelen om vanalles lekkers op tafel te toveren, te bakken en te naaien.

De zorg voor kleine Seppe, huishoudelijke taken en de dagelijkse wandelingetjes beletten me echter om dit alles al te kunnen doen. We moeten dus nog een beetje zoeken en schipperen om alles in ons nieuwe schema gepropt te krijgen. Een van dezer zal het mij wel lukken (vastberaden!).

Het zonnetje geeft mij ondanks de korte nachten ook een vernieuwde energie. Donderdag leek mij het uitgelezen moment om het terras een grondige schrobbeurt te geven, de tuinmeubelen klaar te maken voor de zomer en iets nieuws op tafel te toveren.

Met een kleine baby die helaas last heeft van reflux en krampjes, krampjes die telkens de kop lijken op te steken op de momenten dat ik sta te koken of we aan tafel willen gaan, is het niet evident om te kokkerellen, laat staan samen een maaltijd te kunnen verorberen in alle rust. Donderdag is het dus wel gelukt! Seppe lag zalig te slapen in zijn parkje en wij konden genieten van de eerste maaltijd buiten op ons terras.

Beiden grote fan van de Italiaanse keuken besloot ik het niet te moeilijk te maken en liet ik mij inspireren door Vlaanderens meest populaire kok: Jeroen Meus. De klassieker Spaghetti alla Carbonara werd door hem een beetje "gezonder" gemaakt door groentjes toe te voegen.
Ingrediënten:
  • 500 g spaghetti
  • 250 g pancetta
  • 500 g broccoli
  • 300 g erwten
  • 1 ui
  • 1 teentje look
  • 200 g pecorino
  • 4 eieren
  • nootmuskaat
  • scheutje olijfolie
  • peper
  • zout
Bereiding:
  • Breng een ruime hoeveelheid water aan de kook, en voeg een snuif zout toe. Hierin kook je straks de pasta.
  • Breng ook water aan de kook in een kleinere pot. Hierin gaar je de roosjes broccoli.
  • Snij de pancetta in gelijke blokjes.
  • Verhit een scheut olijfolie in een stoofpot op een matig vuur. Bak de stukjes pancetta goudbruin in de hete olie.
  • Snij de broccoli in hapklare roosjes. Kook ze beetgaar.
  • Doe de roosjes in een zeef en spoel ze onder koud water.
  • Pel de ui, snij hem middendoor en snipper de stukken in fijne halve ringen. Plet de lookteen tot pulp. Roer beide door de stukjes pancetta en stoof ze glazig en plat. Zet het vuur nadien zacht.
  • Kook de pasta beetgaar. Bewaar nadien een kopje met kookvacht van de pasta, alvorens je de slierten afgiet.
  • Breek de eieren in een mengschaal en kluts ze los. Voeg een flinke hoeveelheid versgemalen peper toe.
  • Rasp de pecorino fijn over het eiermengsel en meng.
  • Strooi de erwten bij de gebakken pancetta met ui. Geef ze warmte op een matig vuur en voeg kort nadien de gare uitgelekte spaghetti toe.
  • Schenk het kopje kookvocht van de pasta in de pot, voeg de broccoliroosjes toe en meng alles voorzichtig.
  • Schenk het mengsel van ei en pittige schapenkaas over de pastabereiding en roer. Werk op een zacht vuur opdat het eiermengsel niet bakt. Er is enkel wat warmte nodig om de eieren te laten stollen en de kaas te laten smelten.
  • Proef en kruid de pasta met extra peper.
  • Stort de spaghetti alla carbonara in een serveerschaal en rasp er nog een restje pecorino over alvorens te serveren.
Met broccoli en erwtjes erbij smaakt deze klassieker nog lekkerder. Een kom heerlijk Italiaans comfortfood!

donderdag 9 april 2015

It's all so quiet!

Het is hier stil op de blog...muisstil! Dit in groot contrast met de geluidjes die sinds 6 maart en de geboorte van ons zoontje Seppe onze woning mogen vullen.

Het vraagt heel wat aanpassing zo een kleine baby in huis. Aanpassing en heel veel energie. Of dit enkel ligt aan het feit dat ik nog maar 4,5 week geleden bevallen ben, aan het feit dat ik borstvoeding geef of de 6 weken platliggen voorafgaande aan de bevalling waardoor ik 0,0 conditie over lijk te hebben...geen idee! Ik weet wel dat ik heel erg blij ben dat ik een fantastische mama heb die me uit de nood komt helpen wanneer het nodig is.


Waar ik ook ongelofelijk veel steun aan heb, zijn vriendinnen die recent bevallen zijn. Ervaringen uitwisselen en horen dat het overal wel al eens een dagje minder gaat, elkaar een beetje oppeppen op deze momenten en er samen eens op uit trekken voor een wandeling met de buggy's. Want laat ons hier eerlijk over zijn...mama's moeten elkaar steunen!


We kunnen tegen elkaar al eens onze zorgen en onzekerheden uiten, want elke mama wil alleen maar het beste voor haar kind. De liefde die je hart vult bij het mama worden is met niets te vergelijken. Voor dat kleine mensje, dat in z'n park zo vredig ligt te slapen, zou je alles doen!

Als dit wil zeggen dat we niet elke dag achter het fornuis kunnen staan om een verse, lekkere en vernieuwende maaltijd te bereiden, dat ons huis er niet zo netjes bijligt als voor het mama worden het geval was, onze strijk al eens langer aan de waslijn blijft hangen en we weinig tijd hebben voor onszelf en onze hobby's...dan neem ik dit er graag bij, want op 6 maart hebben "het lief" en ik het mooiste cadeau ooit in onze armen gekregen! Een cadeau dat we al elk moment hebben gekoesterd en dat we voor de rest van ons leven zullen blijven koesteren!
(Foto door "De Fabeltjesfabriek")

vrijdag 13 maart 2015

Welkom Seppe!

Vorige week beleefde ik de meest spannende en mooie dag van mijn leven. Op 38weken en 1dag zwangerschap begon mijn ochtend met lichte weeën. Iets wat nog wel gebeurd was en wat dus nog kon voorbij gaan (dacht ik).

Om 10uur werd het echter duidelijk dat de weeën steeds korter op elkaar volgenden en heviger werden. Om 11u30 vond ik het dan wel tijd om "het lief" op te bellen en van het werk te laten komen. Een halfuurtje later stond hij thuis en was ik pas uit de douche en stonden mijn laatste toiletspulletjes klaar om in de valies te steken.

We kwamen aan op onze verloskamer om 12u30 en toen vond ik het wel allemaal eventjes spannend. Je hebt immers geen idee hoelang je zal doorbrengen op die kamer en wanner je kleintje het levenslicht zal zien.

Eerst leek het allemaal niet zo snel te gaan. Bij binnenkomst had ik 3 cm opening en was de cervix volledig verstreken. Twee uurtjes later had ik nog maar 4 cm opening en werden de vliezen gebroken. Nu zouden de weeën heviger worden en zo ik sneller opening krijgen verzekerde de vroedvrouw mij.

Altijd al bang geweest voor de pijn bij een bevalling en het feit dat ik op het hoogtepunt van de weeën al moeilijkheden had om ze weg te puffen, besloot ik een epidurale te vragen. Om kwart voor 4 zat die vervelende prik erin, maar om 16u bleek snel dat deze niet leek te werken bij mij. En...we zaten nog altijd maar op 4cm.

Ik begon al te vrezen voor een ontzettend lange bevalling en vroeg me af of ons kleintje nog op vrijdag of op zaterdag zou worden geboren.

Vanaf 16uur werden de weeën echter zo hevig en volgden deze zo snel op elkaar dat ik al moest meepersen. "Veel te vroeg mevrouw", verzekerde de vroedvrouw mij. Om 16u30 besloot ze toch maar even te controleren hoeveel opening ik al had omdat ik over persweeën bleef praten. Wat bleek...8cm! Een heftig halfuurtje dus.

En het was nog niet achter de rug. Na nog een bloedafname en getwijfel om al dan niet de anesthesist terug op te roepen, bleef ik maar het gevoel te hebben dat ik moest meepersen. De gynaecoloog werd er dan toch maar bij geroepen en toen deze binnenkwam om 17uur, zat ik in mijn eerste wee waarin ik mocht meepersen.

En toen om 17u13, werd een prachtig klein baby'tje op mijn buik gelegd. Zo'n bijzonder moment dat met geen woorden te beschrijven valt! Na bijna negen maanden warm in mama's buik te hebben gezeten zag Seppe het levenslicht. Met 2770g en 46,5cm niet de grote baby die we op elke echo gepresenteerd kregen, maar voor ons wel de meest schattige en lieve baby ooit!

Nu een weekje later zijn we volop op zoek naar ons ritme thuis samen met kleine Seppe. Met de borstvoeding en een zeer actieve baby die moeilijk tot rust kan komen is dit niet altijd evident, maar elke dag gaat een beetje beter en elke dag vinden we een beetje meer de structuur van voeden, slapen, knuffelen, verzorgen,....En tussendoor is het elke keer even verwonderd en bewonderend naar onze kleine jongen kijken bij het voorbijlopen van zijn parkje. Ja, hij is er echt! Welkom lieve Seppe!