zaterdag 22 augustus 2015

Frozen en lachende meisjes

Kleine meisjes dromen al eens van een prinsessenleven. Ester, het dochtertje van mijn broer, kan sinds we samen naar Frozen gingen kijken in de cinema over bijna niets anders meer praten dan koningin Elsa en prinses Anna.
Toen ik dan ook een stofje van deze twee figuurtjes, samen met de grappige Olaf, vond, kon ik niet anders dan een kleedje maken. Niet echt een stofje dat ik zelf zou kiezen in een stoffenwinkel, maar hé kleine meisjes en hun megagrote glimlach zijn het belangrijkste, toch?
Ik gebruikte een patroon uit Stof voor durf-het-zelvers en had enkel wat probleempjes met het afwerken van de rits en de voering omdat het zo een gezellig schuiverig stofje was. De kleine afwerkingsfoutjes kunnen Ester echter totaal niet deren en ze is helemaal klaar om haar vriendinnetjes jaloers te maken met haar Frozen-jurk.

vrijdag 14 augustus 2015

Babylegging x 2

Het is half augustus en ik begon deze week al aan de herfstgarderobe van kleine Seppe te denken. Ik maakte 2 babyleggings naar het patroon van deze dame.
Voor het eerste gebruikte ik een stofje met auto's van Dapper, gekocht bij Stoffen Van Leuven.
Voor het tweede broekje gebruikte ik het wolkenstofje in petrolkleur van Swafing gekocht bij Lavvi Ebbel. Bij dit broekje maakte ik de boord aan het buikje iets hoger.

De broekjes zijn nog een beetje te groot voor onze kleine man, maar in september/oktober zullen ze als gegoten zitten. Perfect om rond te rollen, kruippogingen te ondergaan en te spelen.


vrijdag 31 juli 2015

Zomerse tiramisu met aardbei

Vorige week kregen we bezoek. VS (Voor Seppe) wou dit zeggen dat ik de hele dag in de keuken stond te kokkerellen, nieuwe recepten aan het uit proberen was en op het einde van de dag een véél te groot feestmaal op tafel zette. NS (Na Seppe) probeerde ik het me niet té moeilijk te maken, want met een moeilijke slaper overdag is het niet eenvoudig om de dingen te doen die ik VS met het grootste gemak en plezier deed.

Op het menu stonden mosselen met frietjes. Door mijn zwangerschap heb ik vorige zomer heel vaak op restaurant gezeten met het water in de mond bij het ruiken van een dampende kom mosselen. Hoog tijd dus om de schade in te halen! (en oh wat hebben ze gesmaakt!)

Als dessert maakte ik de zomerse variant van tiramisu. Met lekkere aardbeitjes en een coulis van aardbeien lijkt dit dessert plots geen caloriebom meer te zijn. (Het gedacht doet veel he dames)
Ingrediënten:
  • 4 eieren
  • 100 g kristalsuiker
  • 1 pakje boudoirs
  • 500 g aardbeien in stukjes gesneden
Voor de coulis:
  • 500 g aardbeien
  • 2 th citroensap
  • 2 el kristalsuiker
Bereiding:
  •  Scheid de dooiers van het eitwit. Klop het eiwit met een beetje suiker tot een stevige massa. 
  •  Klop de dooiers met de rest van de suiker tot een 'wit' mengsel. 
  • Roer de mascarpone onder het dooiermengsel en spatel tot slot heel voorzichtig het opgeklopte eiwit door het mengsel. 
  • Om de coulis te maken, verwarm je de aardbeien samen met de suiker en de citroen.
  • Laat zachtjes pruttelen tot de aardbeien halfzacht zijn en mix tot een vloeibaar mengsel. 
  • Neem een schotel en smeer een beetje beslag op de bodem. Zo blijven de boudoirkoekjes mooi liggen.
  • Dop de koekjes in de coulis en leg ze in de schotel, bestrijk met het beslag en strooi er wat aardbeien en een beetje extra coulis over. 
  • Herhaal tot de schotel gevuld is en eindig met een laag beslag.
  • Dek af met een vershoudfolie en laat minstens 12uur opstijven in de frigo. 
Voor de afwerking gebruikte ik nog enkel aardbeitjes en wat witte chocoladeschilfers.

zondag 26 juli 2015

Linnenmand

Nu onze kleine man zijn ritme en structuur meer en meer lijkt te vinden, krijg ik al eens de kans om aan een projectje te beginnen. Deze week kroop ik achter de naaimachine om een linnenmand te maken voor op de kamer waar we Seppe verzorgen.

Ik had er enkele mooie gevonden op het internet, maar een linnenmand voor 140€...dat leek me net ietsje teveel als ik het ook zelf kan maken. Ik ging stofjes halen in een nieuw ontdekt winkeltje bij ons in de buurt lavvie ebbel.

De mand die ik tijdens mijn zoektocht het mooiste vond, was eentje die binnenin afgewerkt was met nepleer. Dat leek me wel praktisch voor rompertjes en slabbetjes waar nog wel eens een restje fruitpap of zo op zou te vinden zijn. Op die manier zou de stof aan de binnenkant niet vol met vlekken komen te zitten.
Ik dacht dat het nepleer eveneens voor de nodige steun zou zorgen, maar vanaf het moment dat de stof geknipt was en ik mocht beginnen naaien, besefte ik dat dit een iets te optimistisch idee was. Op de buitenstof, Origami Oasis van Michael Miller, kwam vlieseline H640 ter versteviging en op het nepleer decovil light.
Dat leek allemaal goed te gaan...tot er moest gekeerd worden. De decovil zorgt er inderdaad voor dat de mand mooi rechtop blijft staan, maar om te keren werd er toch een beetje gezweet.
In ieder geval kan de was van Seppe nu in stijl gedeponeerd worden.

maandag 13 juli 2015

Een eerste Dalton voor Seppe!

Enkele weekjes terug vond ik nog eens de tijd om iets te naaien. Met een restje stof dat ik hier al eens gebruikte, naaide ik een Dalton-broekje voor mijn eigen ventje. Het populaire patroontje van LMV in maatje 56 bleek toch nog ietsje te groot en kan hij nu pas (64,5cm) dragen.
Onze kleine man lijkt het wel een tof broekje te vinden en zit constant naar de aapjes te grijpen terwijl hij zijn beentjes in de lucht gooit. Hoog tijd om een volgende Dalton van mijn machine te laten rollen!

woensdag 8 juli 2015

En toen was er ... LEGO!

Een werkende mama zijn...het was eventjes aanpassen. En om helemaal eerlijk te zijn ben ik het ritme werken, Seppe ophalen en tijd met hem doorbrengen voor hij naar bed gaat, het huishouden doen en ondertussen ook "het lief" en mezelf niet uit het oog verliezen nog niet helemaal gewoon.

Vooral de tijd die ik voor mezelf vrij kan maken is erg beperkt geworden. Ik was dit weekend dus maar al te blij om eindelijk nog eens te kunnen bakken. En hoewel ik geen 6uur meer aan een verjaardagstaart kan spenderen zoals vroeger het geval was, ben ik best tevreden met het resultaat.

Ik mocht een LEGO-taart maken voor de vierde verjaardag van mijn kleine neefje Nand. Een heel erg last-minute Lego-thema want slechts enkele dagen voor het feestje veranderde de kleine man van gedacht. Weg met Dusty en zijn Planes-vriendjes en leve Lego!

Ik maakte de bovenkant van het hoofd van een Lego-mannetje en dat werd dan nog eens extra gedecoreerd met de alombekende blokjes. Deze namen best wel wat tijd in beslag om te maken.
De schittering in Nand's oogjes toen de taart met kaarsjes voor hem werd gezet, maakte het extra vroege opstaan (terwijl mijn eigen kleine ventje nog zalig lag te slapen) meer dan goed!

Nogmaals een dikke proficiat Nand!

vrijdag 5 juni 2015

En toen vlogen de weken voorbij

Vandaag is onze kleine man 13 weekjes oud en morgen viert hij zijn 3e vermaandag. De tijd is gewoon voorbij gevlogen zonder het goed en wel te beseffen. Nog een weekje te gaan en dan mag, of liever moet, ik terug aan de slag.

Het moment van afscheid nemen van weken ongestoord samen zijn en genieten van Seppe komt dichterbij en hiermee ook het afscheid nemen van borstvoeding geven. Ik ben heel blij dat ik borstvoeding heb kunnen geven en ik ben ervan overtuigd dat ons ventje, die toch maar kleintjes was toen hij geboren werd (46,5cm en 2kilo770), nooit zo sterk en snel had kunnen groeien en aankomen met alleen maar flesjesmelk. Van ver onder het gemiddelde op de gewichtscurve is Seppe op 13 weken al een eindje boven het gemiddelde uitgekomen met 6kilo380 op de teller en 60cm.

Hoewel ik heel blij ben dat ik borstvoeding heb gegeven gedurende al die tijd, ben ik ook geen "die hard"-bvmama die het maanden en maanden aan een stuk volhoudt. Uiteraard is dit een heel persoonlijke keuze. Een van mijn beste vriendinnen heeft vanaf dag 1 voor flesjes gekozen en ik ken mensen die bijna een volledig jaar borstvoeding geven. In de 13 weken moederschap heb ik al één grote ontdekking gedaan: "Volg je buikgevoel mama's!"

Net zoals alle eerste-keer-mama's heb ik zeker en vast ook mijn twijfels en dan kan wat goede raad me zeker en vast op mijn gemak stellen. Soms laat ik me iets teveel leiden door de raadgevingen van K&G, internetfora en de opvoedingsboeken (op momenten tot grote frustratie van mijn partner). Maar naargelang van tijd voel ik me steeds zelfzekerder. Ik kan ook altijd terugvallen op twee fantastische vroedvrouwen die hier aan huis komen als ik ze nodig heb.

We hebben een vrolijk kereltje in huis die elke dag iets nieuws lijkt te kunnen. Elke dag kan ik uren naar hem zitten kijken en zo versteld staan van dat kleine wondertje. Het zal nog een week worden van elke minuut genieten, maar ook een week van loslaten. De laatste borstvoeding die ik geef moet stilletjes worden afgebouwd, Seppe zal voor een wendagje bij Moeke Griet gaan, een laatste weekje zonder stress,...