Uiltje

Sinds lang nog eens tijd gehad om achter de naaimachine te kruipen. Ik besloot een lief knuffeluiltje te maken uit het boek van Elke Vanelderen. (Jaja, Mevr. Penxten naait ook!)

Het werd een klein uiltje, op babyformaat, wat het niet makkelijker maakte om het keergat met de hand dicht te naaien. Maar oefening baart kunst en dus zal dit zeker en vast niet het laatste uiltje zijn dat van mijn naaimachine zal rollen!

Wordt vervolgd...

Chocolade met een Persoon(e)lijke toets!

Dit weekend stond een tripje naar Antwerpen op het programma en daarbij kon, voor mij althans, een bezoekje aan de beste shock-o-latier van het land niet ontbreken. De tweede winkel van Dominique Persoone bevindt zich namelijk in het Paleis op de Meir.

Dominique Persoone begon zijn carrière in hotelschool Ter Groene Poorte in Brugge waar hij een koksopleiding volgde. Zijn passie voor chocolade groeide na een samenwerking met de beroemde chocolatiers Pierre Hermé en Pascal Brunstein.

Persoone verwierf zijn bekendheid in de culinaire wereld door zijn innovatieve pralines en chocoladeconcepten. Hij gaat telkens op zoek naar nieuwe verrassende combinaties waarvoor hij terugvalt op zijn gastronimische kennis en wetenschappelijk bevindingen.

Cocoladelippenstift, chocoladeverf en de chocolademassagecrème zijn maar enkele voorbeelden van hoe "de keizer van de Belgische chocolade" creatief omspringt met cacao. De meest bekende innovatie van Persoone is echter de Chocolate shooter die hij ontwikkelde voor het 50e verjaardagsfeest van The Rolling Stones.

Persoone werkt(e) samen met de meest gerenomeerde chefs ter wereld zoals Albert Adrià (El Bulli), Heston Blumenthal (The Fat Duck), Sergio Herman (Oud Sluis & Pure C), Peter Goossens (Hof van Cleve) en Gert De Mangeleer (Hertog Jan). Aan enkele van deze restaurants levert hij eveneens de pralines en chocolade die in de gerechten worden verwerkt.

Bij een bezoek aan de winkel kon de aankoop van een degustatiedoosje dus niet achterwege blijven. En dit doosje bevatte enkele zeer opvallende smaakcombinaties: Apero (bittere ganache van wodka, passievrucht en limoen), Chapeau Napoleon (marsepein en een bittere bananenganache), Lac d'Amour (amandelpraliné met gekarameliseerde kokos), Apple (karamel met appelbalsamicoazijn en een praliné met "granny smith") en misschien wel de meest opvallende praline van het doosje: Miss Piggy (Melkchocolade met amandelpraliné en een krokantje van gerookt spek en quinoa).

Verrassend en zeker en vast een aanrader!

Running...and than some more running...

De reden waarom ik de afgelopen 2 maanden zo weinig "creatieve" zaken op mijn blog heb gepost, is compleet te wijten aan een 'zot' plan van het lief. Ik ben sinds kort hard aan het trainen voor de Midzomernachtrun in Gent op 22 juni: 10km door het historische centrum van Gent.

Tot voor onze inschrijving kon ik 5km lopen, dus had ik nog heel wat werk voor de boeg. Gelukkig kan ik toch een klein beetje terugvallen op mijn sportief verleden en heb ik snel kunnen bijtrainen naar 10km.

Mijn weken bestaan dus uit werken, trainen, werken, huishoudelijke taken uitvoeren, werken, trainen,...en tussendoor heel wat rusten in het gezelschap van een goed boek. Voor de naaimachine is er dus maar weinig tijd over als je ook nog eens de drukke sociale kalender in acht neemt.

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: het ophalen van ons startnummer mét mijn eigen gekozen slogen: "Yes we can!". En nu maar hopen dat we het op 22juni waarmaken!

Twinkel twinkel...Michelinstars!

Op vrijdagmiddag vervolgden we onze eigen 'restaurantweek' met een lunch bij tweesterrenchef Angelo Rosseel in "La Durée" te Izegem.

We begonnen met een glaasje champagne vergezeld van heerlijke hapjes.

Een bloemkoolsoepje met forel en een stukje hoofdvlees (kop zoals ze bij ons zeggen) met een canneloni van rammanas, pickels en een crumble van lookbrood.

Daarna kwam een cantucci met chorizo op tafel, met platte kaas, kerstomaatjes en anjovis.

Daar hield het hapjesdepartement echter niet op. We kregen nog een zuurdesemtoastje met kruidenkaas en gerookte zalm en een pizzaatje met geitenkaas en Serranoham.

Het voorgerechtje was een kortgebakken tonijn, groene thaise curry, komkommer, groene tomaat en pijlinktvis. Een voltreffer!

We kozen voor het viergangenmenu en kregen daardoor een tweede voorgerechtje voorgeschoteld: kreeft, witte asperges "Kris Bossuyt" en zwart brood.

Het inventieve gerechtje werd afgewerkt met een bisque.

Halfweg het menu waren we toch al een beetje overdonderd. Het plaatje in La Durée is volledig af. Hier en daar liet het relatief jonge personeel een heel klein steekje vallen, maar deze werden tijdig verholpen door de meer ervaren collega's. De sereniteit en rust in het restaurant, de vlotte service en de heerlijke gerechten zorgen voor een unieke eetervaring.

Op naar het hoofdgerecht en alweer een voltreffer! Een stukje op houtskool gegrilde rundskraai vergezeld van zuiderse groentjes en gebakken polenta.

Voor het seizoensgebonden dessert werden ons inlandse aardbeien geserveerd met witte chocolade en vlierbloesem.

De vlierbloesem werd gebruikt in het cannelletje ijs en ondanks het feit dat witte chocolade best zoet kan zijn had dit geen overheersende smaak. Een geslaagde afsluiter.

Hoewel....bij de thee/koffie kregen we nog enkel creaties van de chef-patissier voorgeschoteld.

En het allerlaatste gerechtje was fijngesneden kiwi en appel met een sorbet van kiwi en een schuimpje van kaas.

Voor mensen zoals ikzelf en het lief, die graag lekker gaan eten, is een lunch/diner in een sterrenrestaurant toch een enorme verrijking. We hebben er heel hard van genoten, voor herhaling vatbaar!

Karel De Stoute

Deze week was het de 'restaurantweek' en daar hebben we dit jaar dubbel gebruik van gemaakt. Op woensdagavond gingen we dineren bij "Karel De Stoute" in het Patershol in Gent. Chef Thomas De Muynck schotelde ons een heerlijk 3-gangenmenu voor.

Bij het aperitief kregen we als hapje een tartaar met zoet-zure venkel en ras-al-hanout en een kippespiesje met een soyadip.

Voor het aperitief koos ik uit het ruime gamma gin een Monkey 47. Deze exclusieve gin maakt men in het zwarte woud. Heerlijk!

Het voorgerecht was een kort gebakken tonijn met aziatische aubergine. Het smakenpallet van dit prachtig, geserveerde gerechtje was subliem!

Na deze heerlijke start, werd ons het hoofdgerecht geserveerd: Wijting met Dijonaise, geplette aardappeltjes en venkel. Eenvoudig, maar goed op smaak gebracht.

Als afsluiter kregen we een dessert met aardbeien, rabarber en chocolademousse. Dit was de enige valse noot in het menu. De chocolademousse was heel bitter en paste voor mij niet zo goed bij de aardbeitjes en de rabarbermousse.

Ondanks het mindere dessert hebben we heel lekker gegeten bij Karel De Stoute. Voor herhaling vatbaar.

Death ever after

Enkele regenachtige weken wentelden me opnieuw in een herfstsfeertje. Boeken lezen dus onder het dekentje en weinig tijd om achter de naaimachine te kruipen.

Net op tijd kwam het laatste boek in de Sookie Stackhouse-reeks uit: Death ever after.

Opnieuw neemt Charlaine Harris ons mee naar Southern Bon Temps en het spannende leventje van Sookie Stackhouse. Zoals de andere boeken in de reeks heb ik ook dit laatste verslonden! Het einde was een beetje verspelbaar, maar toch werd dit opnieuw heel mooi ingekleed door deze fantastische schrijfster.

Uitkijken maar naar seizoen 6 van de serie "True Blood" (gebasseerd op deze boeken) en zo blijft Sookie toch nog een beetje langer bij ons!

Vlindertaart

Mei is een drukke verjaardagsmaand en dus mocht ik gisteren opnieuw aan de slag. Deze keer kreeg ik carte-blanche en hoewel dit heel makkelijk kan klinken geeft een wereld van opties je best wel wat keuzestress.

Aangezien de jarige ontzettend graag gaat wandelen in de natuur besloot ik een vlindertaart te maken, afgewerkt met bloemetjes. Ik maakte gebruik van extra veel fleurige kleurtjes, passend bij Anneleen's kleurige persoonlijkheid (en hopende de lente hier een beetje mee in huis te brengen).

Gelukkige verjaardag Anneleen! Geniet ervan met volle teugen!