Chicken burger met wasabimayonaise

Week 3 al van mijn eigen gestelde uitdaging en we zijn nog altijd goed bezig. Het nieuwe gerechtje van deze week was eentje dat op vaderdag op tafel werd getoverd. De liefde van de man die door de maag gaat en zo...

Er stond een chicken burger met wasabimayonaise op het menu met een fris slaatje en frietjes.

Ingrediënten:
Voor de wasabimayonaise

• 4 dl arachideolie
• 2 eieren
• 1 limoen
• een toef wasabipasta
• sesamolie
• scheutje lauw water
• zout

Voor de chicken burger

• 4 hamburgerbroodjes
• 500 g kippengehakt
• 1 ei
• 40 g gember
• 1 sjalot
• 50 g panko
• 20 g broodkruim
• scheutje hete chilisaus
• koriander

  

Bereiding:

Voor de wasabimayonaise

• Doe de eierdooiers in een hoge maatbeker samen met een beetje lauwwarm water en de uitgeknepen limoen.
• Voeg een beetje sesamolie toe naar smaak en mix alles.
• Schenk de arachideolie in delen bij het mengsel terwijl je ondertussen alles blijft mixen tot je een stevige mayonaise krijgt.
• Voeg wasabipasta toe naar smaak en een snuifje zout.

Voor de chickenburger

• Pel de sjalot, schil het stuk gember en maal ze tot een pasta in je keukenmachine.
• Doe het gehakt in de mengschaal en schep er de pasta van gember en sjalot bij samen met het ei en meng alles grondig.
• Voeg een scheutje hete chilisaus toe, hak de koriander fijn en meng onder het gehakt.
• Voeg het broodkruim toe en meng wederom.
• Doe wat panko in een schaaltje, verdeel het vlees in gelijke porties en vorm hamburgertjes. Wentel de burgers door de panko.
• Rooster de burgerbroodjes in de ovengrill terwijl je de hamburgers op een zacht vuurtje op de pan bakt.
• Smeer op beide helften van de broodjes een laag wasabimayonaise, leg op de onderste hamburgerhelft de hamburger en daarboven een beetje sla. Leg de hoed van het hamburgerbroodje erop en serveer met een fris slaatje en frietjes.

Trapani Rigatoni

Week 2 van mijn nieuwste uitdaging om elke week minstens één nieuw gerecht uit te proberen. Deze week stond een makkelijk en snel gerechtje op 't menu: Trapani Rigatoni.

Dat we hier fan zijn van de Italiaanse keuken en pasta zou ondertussen voor jullie allemaal al duidelijk moeten zijn. Het kon dus niet misgaan met dit gerechtje van Jamie Oliver uit zijn boek 'Jamie in 30 minuten'. Smaakvolle gerechten die in een minimum van tijd klaargemaakt kunnen worden.

Ingrediënten:

• 500 g rigatoni
• 40 g parmezaanse kaas
• 100 g geblancheerde amandelen
• 1 rode Spaanse peper
• 2 bosjes verse basilicum
• 4 ansjovisfilets in olie
• 450 g kerstomaatjes (gele en rode)

  

Bereiding:

• Kook de pasta in een ruime kom beetgaar.
• Doe de parmezaanse kaas met de amandelen, de knoflook en spaanse peper in een keukenmachine en hak fijn. Voeg anderhalf bosje basilicum, de ansjovis en tweederde van de kerstomaatjes toe. Hak alles fijn.
• Doe nog een flinke scheut olijfolie bij het mengsel en zet even aan de kant.
• Snij de rest van de kerstomaatjes in 4 en zet ook even opzij.
• Laat de pasta uitlekken en hou wat kookvocht apart.
• Doe de rigatoni terug in de hete pan en meng er het fijngehakte mengsel bij. Roer alles goed door elkaar en voeg er een scheutje kookvocht bij om de pasta los te maken. 
• Stort de pasta in een grote serveerschaal en meng er de resterende kerstomaatjes bij.
• Werk af met basilicum (en indien gewenst parmezaanse kaas).

 

Een makkelijk en smaakvol gerechtje en dus ideaal om te serveren op vrijdagavond na een lange werkweek. En dan nu:  op naar week 3!

Bingereaden en guilty pleasures

Vandaag las ik in de krant dat er een nieuwe trend is bij jonge vrouwen (en laat ik me daar met mijn net-geen-30-lentes nog maar even bij rekenen): bingereaden. Na het bingewatchen ook wel iets waar ik me aan durf wagen.

Als ik aan 'bingereaden' doe zijn het wel wat luchtigere boeken dan het boek dat ik eerder deze week uitlas. Vaak herlees ik ook mijn boekenseries en om de een of andere manier blijf ik even geboeid als de eerste keer. Harry Potter, Twilight, The Hunger Games, The Sookie Stackhouse-novels én mijn guilty pleasure waarvan ik deze week het laatste boek uitlas de Crossfire-serie.

Welke vrouw leest nu niet graag over een allesverslindende liefde? Geen hoogstaande literatuur, maar daar trekken we ons helemaal niets van aan!

All the light we cannot see

Het laatste boek dat ik uitlas is er eentje dat ik jullie niet wil onthouden. Gisteren kwam ik in de buurt van de laatste pagina's en toen vertrok ik naar ons naaiclubje. In plaats van onmiddellijk te gaan slapen om vandaag uitgerust aan de dag te kunnen beginnen, lag het boek op mijn nachtkastje 'in mijn been' te bijten. Ik moest en zou weten hoe het verhaal afliep.

Het boek "All the light we cannot see" (Als je het licht niet kan zien) van de Amerikaanse Anthony Doerr, stond maandenlang aan de top van de engelstalige bestsellerlijsten. Terecht, zo blijkt na het lezen ervan!

Het verhaal neemt ons mee naar WOII. De jonge Marie-Laure is een blind meisje dat samen met haar vader in Parijs woont. Als ze twaalf is bezetten de nazi's Parijs en vader en dochter vluchten naar Saint-Malo. Zonder het goed en wel te beseffen hebben ze de meest waardevolle schat van het natuurhistorisch musem, waar Marie-Laure's vader werkt, met zich meegenomen.

Kilometers verderop in een Duits mijnstadje groeit Werner op in een weeshuis samen met zijn jongere zusje Jutta. Werner belandt bij het Duitse leger, hoe jong hij ook is, en wordt naar het front gestuurd.

De verhalen van de twee personages raken met elkaar vervlochten en daarvoor neemt de schrijver ons mee op een reis door het verleden.  All the light we cannot see springt heen en weer in de tijd met korte hoofdstukken wat zorgt voor een hoog verteltempo en waardoor je het boek moeilijk kan neerleggen. Een aanrader!

Gevulde gehaktbal met pasta verde

Het is alweer een tijdje geleden sinds mijn laatste blog. Het is schipperen voor mij tussen al mijn hobby's met als gevolg dat geen enkele ervan voldoende tijd krijgt. De hoofdbrok van mijn tijd gaat uiteraard naar ons zoontje van 14 maanden die sinds vorige week ook zelfstandig kan lopen (* trots *) en daarnaast probeer ik nog energie te vinden om te naaien (wat al even niet meer gelukt is), om te lopen (wat ook niet elke week van een leien dakje loopt om een halfuurtje aan huis te ontsnappen), te lezen en te koken. Oh ja, dan is er ook nog zoiets als het huishouden (zucht).

Ik heb me voorgenomen om opnieuw weekmenu's samen te stellen. Naast de snelle stoemp met worst of spaghetti die op werkdagen al eens snel uit de mouw worden geschud, zal ik ook elke keer een nieuw gerecht uit mijn reeks kookboeken op het menu zetten.

Deze week werd dat een gerechtje van mijn favoriete tv-kok, Jeroen Meus, in samenwerking met die andere jonge tv-kok, Wim Ballieu. Hier thuis zijn we al jaren fan van de gehaktballen van Ballieu en het gelijknamige kookboek en dus kon het niet anders dan een voltreffer worden, ondanks de stukjes courgette in de pasta verde (het lief is namelijk geen fan van de groene groente).

Zoals gewoonlijk paste ik hier en daar wat aan in het recept. Ik gebruikte minder courgette, minder verse kruiden, geen kaas, veel meer spinazie,...Wie het recept à la Meus wil volgen kan natuurlijk altijd terecht op de site van Dagelijkse Kost. Het is in ieder geval zeker dat je met de portie van Jeroen meer dan genoeg zal hebben. We kunnen morgen nog een bal en bordje pasta smullen.

Ingrediënten (4 personen):

• 1 kg varkensgehakt
• 300 g diepgevroren spinazieblokjes
• 150 g paneermeel
• 500 g tagliatelle
• 1/2e courgette (ikzelf hou van groentjes en zou er gerust een volledig in doen, maar we compenseren een beetje om het lief ook content te stellen)
• 250 g verse spinazie
• 2 sjalotten
• 1 teen look
• een handvol verse peterselie
• 2 eetlepels mascarpone
• peper en zout

  

• Verwarm de oven op 180°C
• Vorm grote gehaktballen van het gehakt (ik nam voor 2 personen 500g gehakt en maakte er 4 ballen van. Als de ballen te groot zijn, garen ze moeilijker en trager in de oven) en duw er een putje in om een spinazieblokje of 2 in te stoppen.
• Rol de ballen door het paneermeel en leg ze in een ovenschotel of op een bakplaat met een siliconen matje.
• Bak de ballen 20 min in de voorverwarmde oven (afhankelijk van je oven en de grootte van de ballen, kan de baktijd variëren.).
• Breng gezouten water aan de kook voor de pasta en kook beetgaar.
• Pel en snipper de sjalotten, snipper de look fijn en plet ze met de platte kant van je mes. Beiden mogen in een pot met olijfolie gestoofd worden.
• Snijd de courgette in kleine blokjes. Was de spinazie en peterselie en nadat deze zijn uitgelekt, zet je er het mes eens in.
• Doe de courgette bij de sjalot en look en laat even stoven. Voeg de spinazie en peterselie toe om mee te laten bakken.
• Smelt de mascarpone bij de groenten en kruid met peper en zout.
• Doe een lepel kookvocht van de pasta bij de groenten en roer er nadien ook de afgegoten pasta door. 
• Serveer met de gehaktbal bovenop de pasta. Smullen maar!

Groene vingers voor moederdag

Voor moederdag maakte ik samen met Seppe 2 cadeautjes...eentje voor mezelf en eentje voor de onthaalmama. Ik kocht 2 witte bloempotjes die we versierden met zijn handafdruk. Niet zo eenvoudig met een dreumes van bijna 14 maanden om het handje mooi open op de bloempot te krijgen, maar ik ben toch tevreden met het resultaat.

Daarna vulde ik de bloempotjes met aarde en zorgde dat deze mooi gelijk lag bovenaan. Vervolgens gebruikte ik nogmaals die schattige "kinderpol" en maakte een afdruk. Daarin werden graszaadjes gelegd. (Je kan dit trouwens evengoed met mos of cresson doen)

Elke dag een beetje bevochtigen en na iets minder dan een weekje groeide het gras in de handpalm van Seppe.

Hier staat het bloempotje op een ereplaats. Ik hoop dat de onthaalmama even blij was met haar zelfgemaakt cadeautje!

Moederdag

Op deze moederdag denk ik graag aan alle lieve mama's. Mama' die dag in dag uit (en voor sommigen ook nacht in, nacht uit) klaar staan voor hun kleine (en niet meer zo kleine) spruiten.

Ik wil mijn mama bedanken voor het warme nest dat ze me met mijn papa heeft gegeven en dat ze nog steeds aan mij, mijn broer, het lief en de schoonzus, maar evenzeer aan de drie lieve kleinkinderen geeft. De deur staat bij ons thuis altijd open voor een babbel, een helpende hand,...dank je wel mama!

Ik wil ook aandacht geven aan de duizenden en duizenden vrouwen die moeder willen zijn, maar waar het om de een of andere reden niet gelukt is om een kindje te krijgen. De vrouwen die zo graag kindjes zien en die niets liever zouden willen dan een schoppende baby in de buik voelen. Deze vrouwen geven vaak hun grote liefde door aan nichtjes, neefjes of zelfs kindjes die geen familie zijn. Ze adopteren een kindje of ze worden pleegouder. Ik heb ontzettend veel respect voor jullie allemaal!

Ik wens iedereen een fijne moederdag én vergeet ook de "niet-mama's" niet! Ze hebben onze steun en respect vaak meer nodig dan onze vragen die steeds blijven terugkomen ("wanneer beginnen jullie aan kindjes?")!