Adele

Enkele maanden geleden, na uren en uren met meerdere computers en via telefoon aan tickets te proberen raken, was het me dan toch eindelijk gelukt om 2 kaartjes te bemachtigen voor het derde en laatste optreden van Adele. Gisteren, na meer dan 2uur in de wagen door file richting Antwerpen, konden mijn schoonzus en ik onze plekjes innemen. En oh wauw, wat ben ik blij dat ik erbij was!

De jonge Britse, met een stem als een klok, is echt gewoon zo spontaan en babbelig aangelegd als ze in interviews en tv-optredens doet vermoeden. (En oh zalig dat vettig lachske dat ze af en toe kan bovenhalen!) De ideale girl next door om 's avonds gezellig in de zetel met een goed glas wijn mee te zitten babbelen...jaja, ik zou het volledig zien zitten met Mevrouw Adele hier naast de deur!

Alle grote hits kwamen aan bod en ook enkele nummers van de nieuwe plaat. Adele maakte ook tijd voor een akoestisch intermezzo, intiem zoals we meer van haar gewoon zijn.

De show zat heel goed in elkaar. Er was ontzettend veel interactie met het publiek, Adele liep een paar keer van en naar het 2e podium in het midden van de zaal...en dan spektakel bij "Set fire to the rain", waar de regen echt rondom Adele naar beneden viel.

Ok, ik ben een fan en dus misschien wat bevooroordeeld, maar ik heb ondertussen al heel wat concerten/festivals aangedaan en ik moet zeggen dat er toch weinig artiesten zijn die zich 2u lang zo goed en zuiver staande kunnen houden op stemgebied (zonder dat er dan playback of technische snufjes bij komen kijken).

Bedankt Adele, je was fantastisch!

Mumford & Sons

Vol hoge verwachtingen trokken we gisteren naar het Antwerps Sportpaleis voor het uitverkochte optreden van Mumford & Sons. En net zoals bij de andere 18.000 toeschouwers werden deze hoge verwachtingen méér dan overtroffen door het viertal uit Londen!

Het optreden werd ingezet met de titelsong van het nieuwste album, "Babel" en de grootste hit van Marcus Mumford en co, 'Little lion man'. En na deze wervelende opening ging het optreden enkel in crescendo. Hit na hit volgenden elkaar op en het dak van het sportpaleis ging er meermaals af.

Marcus Mumford, Ben Lovette, Winston Marshall en Ted Dwane blinken niet enkel uit met hun veelzijdigheid op vlak van muziekinstrumenten bespelen, ook hun stem is enorm sterk. Dit bewezen de Britten door op het einde van hun set een klein podium te bestijgen in het midden van het publiek en a capella te zingen. Kippevelmoment!

Voor mij was het een van de beste optredens die ik in jaren heb gezien en nu ben ik fan x2 van deze sympathieke groep. Ik kijk al uit naar het volgende optreden!